hörfa
sagnorð
draga sig til baka
hún hörfaði í átt að dyrunum
þeir hörfuðu undan eldinum
skógurinn hefur hörfað á undanförnum árum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hörfa
hörfaði
önnur persóna
hörfar
hörfaðir
þriðja persóna
hörfar
hörfaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hörfum
hörfuðum
önnur persóna
hörfið
hörfuðuð
þriðja persóna
hörfa
hörfuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hörfi
hörfaði
önnur persóna
hörfir
hörfaðir
þriðja persóna
hörfi
hörfaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hörfum
hörfuðum
önnur persóna
hörfið
hörfuðuð
þriðja persóna
hörfi
hörfuðu
nafnháttur
hörfa
sagnbót
hörfað
lýsingarháttur nútíðar
hörfandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hörfa
hörfaðu
hörfið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hörfarðu
hörfaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hörfiði
hörfuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hörfirðu
hörfaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hörfiði
hörfuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hörfaður
hörfuð
hörfað
þolfall
hörfaðan
hörfaða
hörfað
þágufall
hörfuðum
hörfaðri
hörfuðu
eignarfall
hörfaðs
hörfaðrar
hörfaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hörfaðir
hörfaðar
hörfuð
þolfall
hörfaða
hörfaðar
hörfuð
þágufall
hörfuðum
hörfuðum
hörfuðum
eignarfall
hörfaðra
hörfaðra
hörfaðra