handsauma
sagnorð hand-sauma þolfall
sauma (e-ð) í höndunum
það þarf að handsauma gardínurnar
rúmteppið er handsaumað
→ sjá: handsaumaður lýsingarorð
Orðasvið
hannyrðir
saumaskapur
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
handsauma
handsaumaði
önnur persóna
handsaumar
handsaumaðir
þriðja persóna
handsaumar
handsaumaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
handsaumum
handsaumuðum
önnur persóna
handsaumið
handsaumuðuð
þriðja persóna
handsauma
handsaumuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
handsaumi
handsaumaði
önnur persóna
handsaumir
handsaumaðir
þriðja persóna
handsaumi
handsaumaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
handsaumum
handsaumuðum
önnur persóna
handsaumið
handsaumuðuð
þriðja persóna
handsaumi
handsaumuðu
nafnháttur
handsauma
sagnbót
handsaumað
lýsingarháttur nútíðar
handsaumandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
handsauma
handsaumaðu
handsaumið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
handsaumarðu
handsaumaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
handsaumiði
handsaumuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
handsaumirðu
handsaumaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
handsaumiði
handsaumuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
handsaumaður
handsaumuð
handsaumað
þolfall
handsaumaðan
handsaumaða
handsaumað
þágufall
handsaumuðum
handsaumaðri
handsaumuðu
eignarfall
handsaumaðs
handsaumaðrar
handsaumaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
handsaumaðir
handsaumaðar
handsaumuð
þolfall
handsaumaða
handsaumaðar
handsaumuð
þágufall
handsaumuðum
handsaumuðum
handsaumuðum
eignarfall
handsaumaðra
handsaumaðra
handsaumaðra