handsauma
sagnorðhand-saumaþolfall
sauma (e-ð) í höndunum
það þarf að handsauma gardínurnar
rúmteppið er handsaumað
→ sjá: handsaumaður lo
Orðasvið
hannyrðir
saumaskapur
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
handsauma
handsaumaði
2.p.
handsaumar
handsaumaðir
3.p.
handsaumar
handsaumaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
handsaumum
handsaumuðum
2.p.
handsaumið
handsaumuðuð
3.p.
handsauma
handsaumuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
handsaumi
handsaumaði
2.p.
handsaumir
handsaumaðir
3.p.
handsaumi
handsaumaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
handsaumum
handsaumuðum
2.p.
handsaumið
handsaumuðuð
3.p.
handsaumi
handsaumuðu
Nh.
handsauma
Sagnb.
handsaumað
Lh. nt.
handsaumandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
handsauma
handsaumaðu
handsaumið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
handsaumarðu
handsaumaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
handsaumiði
handsaumuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
handsaumirðu
handsaumaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
handsaumiði
handsaumuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
handsaumaður
handsaumuð
handsaumað
Þf.
handsaumaðan
handsaumaða
handsaumað
Þgf.
handsaumuðum
handsaumaðri
handsaumuðu
Ef.
handsaumaðs
handsaumaðrar
handsaumaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
handsaumaðir
handsaumaðar
handsaumuð
Þf.
handsaumaða
handsaumaðar
handsaumuð
Þgf.
handsaumuðum
handsaumuðum
handsaumuðum
Ef.
handsaumaðra
handsaumaðra
handsaumaðra