Yrða

sauma

sagnorð
1
þolfall
festa (e-ð) saman með nál og tvinna, gera saum með nál og garni
þær sátu og saumuðu
hún saumaði buxur á dóttur sína
hún saumar allt flauel í höndunum
læknirinn saumaði sjúklinginn
sauma fyrir <gatið>
hann saumaði fyrir opið á pokanum
sauma <bútana> saman
ég ætla að sauma saman þessi tvö stykki
sauma út
sauma fallegan saum sem ætlað er að sjást, mynd eða mynstur
mér finnst notalegt að sauma út á kvöldin
börnin saumuðu út jólamyndir í skólanum
→ sjá: útsaumaður lýsingarorð
2
sauma að <henni>
þjarma að henni, vera ágengur í orðum við hana
þingmaðurinn saumaði að ráðherra í ræðunni
→ sjá: saumaður lýsingarorð
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
Samstæður
Orðasambönd
  • sauma á maskínu
  • sauma hnapp á fat
  • sauma í
  • sauma í krákustíga
  • sauma út
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sauma
saumaði
önnur persóna
saumar
saumaðir
þriðja persóna
saumar
saumaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
saumi
saumaði
önnur persóna
saumir
saumaðir
þriðja persóna
saumi
saumaði
nafnháttur
sauma
sagnbót
saumað
lýsingarháttur nútíðar
saumandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
sauma
saumaðu
saumið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
saumarðu
saumaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
saumirðu
saumaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
saumaður
saumuð
saumað
þolfall
saumaðan
saumaða
saumað
þágufall
saumuðum
saumaðri
saumuðu
eignarfall
saumaðs
saumaðrar
saumaðs