hans
fornafneignarfall
1
persónufornafn
→ sjá: hann fn
2
eignarfall af "hann" notað sem eignarfornafn:
sem er eign þess sem rætt er um eða sem tilheyrir honum
bíllinn hans er í innkeyrslunni
dætur hans voru allar heima
sumarbústaðurinn, eigandi hans finnst ekki
3
notað í sambandi við tignarheiti um karla
hans hátign
hans heilagleiki
Fallbeygingar
Eintala
Fleirtala
Nf.
hann
þeir
Þf.
hann
þá
Þgf.
honum
þeim
Ef.
hans
þeirra