haust
nafnorðhvorugkyn
árstíðin sem tekur við að sumrinu
<skólinn er settur> að hausti (til)
<hér er oft gott veður> á haustin
<hún byrjar í skóla> í haust
... komandi haust
<við sáumst síðast> í haust
... á liðnu hausti
<píanókennslan byrjar> með haustinu
... þegar liðið er fram á haust
<það voru miklar rigningar> um haustið
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
haust
haustið
Þf.
haust
haustið
Þgf.
hausti
haustinu
Ef.
hausts
haustsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
haust
haustin
Þf.
haust
haustin
Þgf.
haustum
haustunum
Ef.
hausta
haustanna