Yrða

heiði

nafnorðkvenkyn
óbyggt land (í nokkurri hæð) milli byggða eða ofan byggðar
<vera einn á ferð> á heiðum uppi
<fara> upp á heiði/heiðina
<vera staddur> uppi á heiði/heiðinni
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
hálendi / óbyggðir
heiðríkja
Samstæður
Orðasambönd
  • á heiðum
  • á heiðum uppi
  • suður yfir heiðar
  • til heiða
  • til heiðarinnar
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
heiði
heiðin
Þf.
heiði
heiðina
Þgf.
heiði
heiðinni
Ef.
heiðar
heiðarinnar