hel
nafnorðkvenkyn
hið kalda ríki sem menn fara til eftir dauðann (samkvænt fornnorrænni trú)
vera á heljar þröm
→ sjá: heljarþröm nokvk
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
hel
—
Þf.
hel
—
Þgf.
hel
—
Ef.
heljar
heljarinnar
YrðaÍslensk nútímamálsorðabókNútímamálsorðabók