Yrða

hengi

nafnorðhvorugkyn
1
staður þar sem föt hanga
2
tjald til að loka fyrir skot eða klefa, t.d. sturtu- eða mátunarklefa
Orðasvið og samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
hengi
hengið
Þf.
hengi
hengið
Þgf.
hengi
henginu
Ef.
hengis
hengisins