Yrða

henda

sagnorð
1
þágufall
kasta (e-u) frá sér eða upp í loft
hún henti boltanum yfir grindverkið
börnin hentu steinum í vatnið
hann henti frá sér úlpunni
2
þágufall
láta (e-ð) í ruslið
ég henti minnismiðanum
3
þolfall
koma fyrir (e-n)
það hendir mig oft að gleyma lyklinum
þetta hefur hent mig líka
það hefur aldrei hent hana að lenda í árekstri
4
þolfall
henda <spjótið> á lofti
grípa það í loftinu
henda gaman að <honum>
gera grín að honum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hendi
henti
önnur persóna
hendir
hentir
þriðja persóna
hendir
henti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hendi
henti
önnur persóna
hendir
hentir
þriðja persóna
hendi
henti
nafnháttur
henda
sagnbót
hent
lýsingarháttur nútíðar
hendandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hend
hentu
hendið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hendirðu
hentirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hendirðu
hentirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þolfalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hendir
henti
önnur persóna
hendir
henti
þriðja persóna
hendir
henti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hendi
henti
önnur persóna
hendi
henti
þriðja persóna
hendi
henti
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
hendir
henti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
hendi
henti