Yrða

henda

sagnorð
1
þágufall
kasta (e-u) frá sér eða upp í loft
hún henti boltanum yfir grindverkið
börnin hentu steinum í vatnið
hann henti frá sér úlpunni
2
þágufall
láta (e-ð) í ruslið
ég henti minnismiðanum
3
þolfall
koma fyrir (e-n)
það hendir mig oft að gleyma lyklinum
þetta hefur hent mig líka
það hefur aldrei hent hana að lenda í árekstri
4
þolfall
henda <spjótið> á lofti
grípa það í loftinu
henda gaman að <honum>
gera grín að honum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hendi
henti
2.p.
hendir
hentir
3.p.
hendir
henti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hendi
henti
2.p.
hendir
hentir
3.p.
hendi
henti
Nh.
henda
Sagnb.
hent
Lh. nt.
hendandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
hend
hentu
hendið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hendirðu
hentirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hendirðu
hentirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þolfalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hendir
henti
2.p.
hendir
henti
3.p.
hendir
henti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hendi
henti
2.p.
hendi
henti
3.p.
hendi
henti
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
hendir
henti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
hendi
henti