hestburður

nafnorðkarlkynhest-burður

gamalt

mælieining, það sem hestur ber (af t.d. heyi)

Fallbeygingar

Et.Ft.

Eintala

Eintala m. greini

Nf.

hestburður

hestburðurinn

Þf.

hestburð

hestburðinn

Þgf.

hestburði

hestburðinum

Ef.

hestburðar

hestburðarins