hika
sagnorð
bíða svolítið, ana ekki áfram, leggja ekki í e-ð strax
hann hikaði þegar hún spurði hann að aldri
hún hikaði andartak við útidyrnar
hika við að <leiðrétta hana>
við hikum ekki við að kæra hann
→ sjá: hikandi lýsingarorð
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
hik / óákveðni
Orðasambönd
- án þess að hika
- hika aldrei
- hika ekki
- hika ekki við
- hika hvergi
- hika sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hika
hikaði
önnur persóna
hikar
hikaðir
þriðja persóna
hikar
hikaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hikum
hikuðum
önnur persóna
hikið
hikuðuð
þriðja persóna
hika
hikuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hiki
hikaði
önnur persóna
hikir
hikaðir
þriðja persóna
hiki
hikaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hikum
hikuðum
önnur persóna
hikið
hikuðuð
þriðja persóna
hiki
hikuðu
nafnháttur
hika
sagnbót
hikað
lýsingarháttur nútíðar
hikandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hika
hikaðu
hikið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hikarðu
hikaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hikiði
hikuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hikirðu
hikaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hikiði
hikuðuði