hika
sagnorð
bíða svolítið, ana ekki áfram, leggja ekki í e-ð strax
hann hikaði þegar hún spurði hann að aldri
hún hikaði andartak við útidyrnar
hika við að <leiðrétta hana>
við hikum ekki við að kæra hann
→ sjá: hikandi lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hika
hikaði
2.p.
hikar
hikaðir
3.p.
hikar
hikaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
hikum
hikuðum
2.p.
hikið
hikuðuð
3.p.
hika
hikuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hiki
hikaði
2.p.
hikir
hikaðir
3.p.
hiki
hikaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
hikum
hikuðum
2.p.
hikið
hikuðuð
3.p.
hiki
hikuðu
Nh.
hika
Sagnb.
hikað
Lh. nt.
hikandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
hika
hikaðu
hikið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hikarðu
hikaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
hikiði
hikuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hikirðu
hikaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
hikiði
hikuðuði