fálma
sagnorð
grípa eða þreifa ómarkvisst með höndunum
hún fálmaði eftir lyklunum í veskinu sínu
við fálmuðum okkur áfram í myrkrinu
→ sjá: fálmandi lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
fálma
fálmaði
2.p.
fálmar
fálmaðir
3.p.
fálmar
fálmaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
fálmum
fálmuðum
2.p.
fálmið
fálmuðuð
3.p.
fálma
fálmuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
fálmast
fálmaðist
2.p.
fálmast
fálmaðist
3.p.
fálmast
fálmaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
fálmumst
fálmuðumst
2.p.
fálmist
fálmuðust
3.p.
fálmast
fálmuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
fálmi
fálmaði
2.p.
fálmir
fálmaðir
3.p.
fálmi
fálmaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
fálmum
fálmuðum
2.p.
fálmið
fálmuðuð
3.p.
fálmi
fálmuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
fálmist
fálmaðist
2.p.
fálmist
fálmaðist
3.p.
fálmist
fálmaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
fálmumst
fálmuðumst
2.p.
fálmist
fálmuðust
3.p.
fálmist
fálmuðust
Nh.
fálma
Sagnb.
fálmað
Lh. nt.
fálmandi
Nh.
fálmast
Sagnb.
fálmast
Lh. nt.
fálmandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
fálma
fálmaðu
fálmið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
fálmarðu
fálmaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
fálmiði
fálmuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
fálmirðu
fálmaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
fálmiði
fálmuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
fálmastu
fálmaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
fálmistu
fálmaðistu