Yrða

hinn

fornafn
ábendingarfornafn
1
hliðstætt
ábendingarfornafn; bendir á annan en þann sem er tilgreindur, nálægastur eða áður hefur verið talað um
stendur með nafnorði með greini
Steini er kominn en hinir strákarnir koma í kvöld
settu fiskinn í pottinn ásamt öllu hinu hráefninu
hin myndin sem ég sá um helgina var samt skemmtilegri
sumir geta það sem er ómögulegt fyrir okkur hin
2
sérstætt
ábendingarfornafn; bendir á annan en þann sem er tiltekinn, nálægastur eða áður hefur verið talað um
tveir keppendur eru langt á undan öllum hinum
maturinn er tilbúinn, viltu kalla á hina
3
í samanburði milli tveggja einstaklinga eða hópa
seinni sagan var ekki eins áhrifarík og hin
4
sérstættsem atviksorð
hinn daginn, daginn eftir morgundaginn
þau fara ekki á morgun heldur hinn
hinir og þessir
ýmsir
við gáfum hina og þessa hluti á tombóluna
það hafa hinir og þessir hringt
þessi ... hinn
um andstæður, í samanburði
þessi bíll er orðinn gamall en hinn er alveg nýr
þú getur fengið þessar en hinar eru fráteknar
annar ... hinn
um tvo eða tvennt
í umtali um tvo eða samanburði milli tveggja
önnur stelpan er systir mín en hin er vinkona hennar
þeir vildu gjarnan lána okkur annan en ekki hinn
Fallbeygingar
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hinn
hin
hitt
Þf.
hinn
hina
hitt
Þgf.
hinum
hinni
hinu
Ef.
hins
hinnar
hins