hirða
nafnorðkvenkyn
umhirða, hirðusemi
margir eru trassasamir með hirðu á leiðum sinna nánustu
Samstæður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
hirða
hirðan
Þf.
hirðu
hirðuna
Þgf.
hirðu
hirðunni
Ef.
hirðu
hirðunnar
YrðaÍslensk nútímamálsorðabókNútímamálsorðabók