Yrða

hirða

sagnorð þolfall
1
halda (e-u) til haga, láta (e-ð) ekki glatast
hún hirðir stundum notaðan jólapappír
ætlar þú að hirða þennan pappakassa?
hirða heyið
taka heyið og koma því í hús
2
taka (e-ð), fjarlægja (e-ð)
öskubíllinn kom og hirti ruslið
ég hirti dagblöðin upp af gólfinu í forstofunni
3
annast umhirðu (sína, e-s), þvo og snyrta (sig, e-ð)
íbúar hússins hirtu garðinn til skiptis
unglingarnir þurfa sjálfir að hirða fötin sín
hann hirðir sig ekki þegar hann er fullur
4
annast (búfénað), gefa honum mat o.s.frv.
bóndinn hirti skepnurnar
5
hirða + um
skeyta um
hirða ekki um <viðhald hússins>
hirða ekki um að <svara símanum>
→ sjá: hirtur lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hirði
hirti
önnur persóna
hirðir
hirtir
þriðja persóna
hirðir
hirti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hirði
hirti
önnur persóna
hirðir
hirtir
þriðja persóna
hirði
hirti
nafnháttur
hirða
sagnbót
hirt
lýsingarháttur nútíðar
hirðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hirð
hirtu
hirðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hirðirðu
hirtirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hirðirðu
hirtirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hirtur
hirt
hirt
þolfall
hirtan
hirta
hirt
þágufall
hirtum
hirtri
hirtu
eignarfall
hirts
hirtrar
hirts