Yrða

horf

nafnorðhvorugkyn
1
það hvernig e-ð er statt, ástand
halda í horfinu
það sækir í sama horf/horfið
<vinnubrögðin> eru í <gömlu> horfi
<framleiðslan> kemst í eðlilegt horf
2
málfræði
formgerð sagnarsambands (með hjálparsögn) sem segir til um hvort verknaður stendur yfir
lokið horf
ólokið horf
Orðasvið
ástand
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
horf
horfið
Þf.
horf
horfið
Þgf.
horfi
horfinu
Ef.
horfs
horfsins