horfa · Yrða: íslensk orðabók

beina augum og athygli (eitthvert)

við horfðum á börnin leika sér

hann er að horfa á sjónvarpið

hún horfði út um gluggann

ég horfi í kringum mig

horfa um öxl

líta til baka

líta (e-n veginn) út, hafa vissar horfur

það horfir vel með afla nú í haust

horfa + í

horfa í <kostnaðinn>

taka mið af kostnaðinum, skoða kostnaðinn vandlega

horfa + upp á

horfa upp á <sóðaskapinn>

vera vitni að sóðaskapnum

ég þoli ekki að horfa upp á hana fara svona illa með sig

horfa + við

<málið> horfir <þannig> við <mér>

málið lítur svona út frá mínum sjónarhóli

málið horfir þannig við mér að við verðum að gera samning

<þetta> horfir öðruvísi við

þetta er öðruvísi, það gegnir öðru máli um þetta

ef <mér> býður svo við að horfa

ef mér sýnist, ef mér þóknast það

hann hélt veislur hvenær sem honum bauð svo við að horfa

→ sjá: horfast sagnorð