hræra (sagnorð) · Yrða: íslensk orðabók

þolfall/þágufall

blanda (e-ð) með sleif eða tæki

hann hrærir í pottinum

hún hrærði saman vatn og hveiti

hrærið kryddinu saman við olíuna

þau hrærðu sykri út í kaffið sitt

þolfall

hreyfa (sig)

geta sig hvergi hrært

hann er mjög veikur og getur sig hvergi hrært

hræra hvorki legg né lið

hræra hvorki hönd né fót

hann hrærði hvorki hönd né fót til að hjálpa henni

breyta (e-u), hreyfa við (e-u)

ég bið ykkur að hræra ekki við neinu í kirkjunni

ráðherrarnir ætla að fara að hræra í stjórnkerfinu

róta við tilfinningum (e-s), koma (e-m) í geðshræringu

sagan hrærir við lesandanum

frásögnin hrærði hjörtu viðstaddra

hræra <hana> til meðaumkunar

→ sjá: hrærast sagnorð, hrærður lýsingarorð