hrækja
sagnorð
1
spýta munnvatni
hún hrækti á götuna
2
hrækja út úr sér <fúkyrðum>
tala reiðilega, hrópa fúkyrði
Orðasvið og orðasambönd
skyrpingar
- skyrpa
- , hrækingar
- , skyrpingar
Orðasambönd
- hrækja hraustlega
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hræki
hrækti
önnur persóna
hrækir
hræktir
þriðja persóna
hrækir
hrækti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hrækjum
hræktum
önnur persóna
hrækið
hræktuð
þriðja persóna
hrækja
hræktu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hræki
hrækti
önnur persóna
hrækir
hræktir
þriðja persóna
hræki
hrækti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hrækjum
hræktum
önnur persóna
hrækið
hræktuð
þriðja persóna
hræki
hræktu
nafnháttur
hrækja
sagnbót
hrækt
lýsingarháttur nútíðar
hrækjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hræk
hræktu
hrækið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hrækirðu
hræktirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hrækiði
hræktuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hrækirðu
hræktirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hrækiði
hræktuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hræktur
hrækt
hrækt
þolfall
hræktan
hrækta
hrækt
þágufall
hræktum
hræktri
hræktu
eignarfall
hrækts
hræktrar
hrækts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hræktir
hræktar
hrækt
þolfall
hrækta
hræktar
hrækt
þágufall
hræktum
hræktum
hræktum
eignarfall
hræktra
hræktra
hræktra