Yrða

hríma

sagnorð
mynda hrím, verða hrímugur
tjaldið hafði hrímað að innan
→ sjá: hrímaður lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hrímast
hrímaðist
önnur persóna
hrímast
hrímaðist
þriðja persóna
hrímast
hrímaðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hrímist
hrímaðist
önnur persóna
hrímist
hrímaðist
þriðja persóna
hrímist
hrímaðist
nafnháttur
hríma
sagnbót
hrímað
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hrímastu
hrímaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hrímistu
hrímaðistu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þolfalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hrímar
hrímaði
önnur persóna
hrímar
hrímaði
þriðja persóna
hrímar
hrímaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hrími
hrímaði
önnur persóna
hrími
hrímaði
þriðja persóna
hrími
hrímaði
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
hrímar
hrímaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
hrími
hrímaði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hrímaður
hrímuð
hrímað
þolfall
hrímaðan
hrímaða
hrímað
þágufall
hrímuðum
hrímaðri
hrímuðu
eignarfall
hrímaðs
hrímaðrar
hrímaðs