Yrða

hrjóta

sagnorð
1
hrökkva, falla
hnífurinn hraut úr hendi hans
neistar hrjóta af eldspýtunni
2
(um orð, tal) skreppa (út úr e-m)
orðin hrutu út úr henni
mörg gullkorn hafa hrotið af vörum hans
það hrjóta <blótsyrði> <af munni hans>
3
gefa frá sér hrotur í svefni
hann liggur þarna og hrýtur
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
hrotur
  • hrotur
  • , hrothljóð
  • , svefnhljóð
  • , brjósthrotur
  • , háhrjóta
  • , smáhrjóta 
Samstæður
Orðasambönd
  • hrjóta eins og bekri
  • hrjóta úr skaftinu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hrýt
hraut
önnur persóna
hrýtur
hraust
þriðja persóna
hrýtur
hraut
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hrjóti
hryti
önnur persóna
hrjótir
hrytir
þriðja persóna
hrjóti
hryti
nafnháttur
hrjóta
sagnbót
hrotið
lýsingarháttur nútíðar
hrjótandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hrjót
hrjóttu
hrjótið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hrýturðu
hraustu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hrjótirðu
hrytirðu
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
hrýtur
hraut
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
hrjóti
hryti
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hrotinn
hrotin
hrotið
þolfall
hrotinn
hrotna
hrotið
þágufall
hrotnum
hrotinni
hrotnu
eignarfall
hrotins
hrotinnar
hrotins