sofna
sagnorð
falla í svefn, hefja svefn
hann lagðist niður og sofnaði
ég var lengi að sofna í gærkvöldi
→ sjá: sofnaður lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sofna
sofnaði
2.p.
sofnar
sofnaðir
3.p.
sofnar
sofnaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
sofnum
sofnuðum
2.p.
sofnið
sofnuðuð
3.p.
sofna
sofnuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sofni
sofnaði
2.p.
sofnir
sofnaðir
3.p.
sofni
sofnaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
sofnum
sofnuðum
2.p.
sofnið
sofnuðuð
3.p.
sofni
sofnuðu
Nh.
sofna
Sagnb.
sofnað
Lh. nt.
sofnandi
Nh.
sofnast
Sagnb.
sofnast
Lh. nt.
sofnandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
sofna
sofnaðu
sofnið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sofnarðu
sofnaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sofniði
sofnuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sofnirðu
sofnaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sofniði
sofnuðuði
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sofnast
sofnaðist
2.p.
sofnast
sofnaðist
3.p.
sofnast
sofnaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
sofnast
sofnaðist
2.p.
sofnast
sofnaðist
3.p.
sofnast
sofnaðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sofnist
sofnaðist
2.p.
sofnist
sofnaðist
3.p.
sofnist
sofnaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
sofnist
sofnaðist
2.p.
sofnist
sofnaðist
3.p.
sofnist
sofnaðist
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sofnaður
sofnuð
sofnað
Þf.
sofnaðan
sofnaða
sofnað
Þgf.
sofnuðum
sofnaðri
sofnuðu
Ef.
sofnaðs
sofnaðrar
sofnaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sofnaðir
sofnaðar
sofnuð
Þf.
sofnaða
sofnaðar
sofnuð
Þgf.
sofnuðum
sofnuðum
sofnuðum
Ef.
sofnaðra
sofnaðra
sofnaðra