Yrða

sofna

sagnorð
falla í svefn, hefja svefn
hann lagðist niður og sofnaði
ég var lengi að sofna í gærkvöldi
→ sjá: sofnaður lýsingarorð
Orðasvið og samstæður
svefn
svefnbyrjun
andlát
dauði
Samstæður
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sofna
sofnaði
önnur persóna
sofnar
sofnaðir
þriðja persóna
sofnar
sofnaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sofni
sofnaði
önnur persóna
sofnir
sofnaðir
þriðja persóna
sofni
sofnaði
nafnháttur
sofna
sagnbót
sofnað
lýsingarháttur nútíðar
sofnandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
sofna
sofnaðu
sofnið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sofnarðu
sofnaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sofnirðu
sofnaðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sofnast
sofnaðist
önnur persóna
sofnast
sofnaðist
þriðja persóna
sofnast
sofnaðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sofnist
sofnaðist
önnur persóna
sofnist
sofnaðist
þriðja persóna
sofnist
sofnaðist
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sofnaður
sofnuð
sofnað
þolfall
sofnaðan
sofnaða
sofnað
þágufall
sofnuðum
sofnaðri
sofnuðu
eignarfall
sofnaðs
sofnaðrar
sofnaðs