hrotur
nafnorðkvenkynft
það að hrjóta, hátt hljóð í svefni
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
hrota
hrotan
Þf.
hrotu
hrotuna
Þgf.
hrotu
hrotunni
Ef.
hrotu
hrotunnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
hrotur
hroturnar
Þf.
hrotur
hroturnar
Þgf.
hrotum
hrotunum
Ef.
hrotahrotna
hrotannahrotnanna