hugga
sagnorð þolfall
sefa hugarangur (e-s), veita (e-m) hugarfró
móðirin huggaði grátandi dóttur sína
→ sjá: huggast sagnorð
Orðasambönd
Orðasambönd
- láta ekki huggast
- láta huggast
- vilja ekki láta huggast
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hugga
huggaði
önnur persóna
huggar
huggaðir
þriðja persóna
huggar
huggaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
huggum
hugguðum
önnur persóna
huggið
hugguðuð
þriðja persóna
hugga
hugguðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
huggast
huggaðist
önnur persóna
huggast
huggaðist
þriðja persóna
huggast
huggaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
huggumst
hugguðumst
önnur persóna
huggist
hugguðust
þriðja persóna
huggast
hugguðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
huggi
huggaði
önnur persóna
huggir
huggaðir
þriðja persóna
huggi
huggaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
huggum
hugguðum
önnur persóna
huggið
hugguðuð
þriðja persóna
huggi
hugguðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
huggist
huggaðist
önnur persóna
huggist
huggaðist
þriðja persóna
huggist
huggaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
huggumst
hugguðumst
önnur persóna
huggist
hugguðust
þriðja persóna
huggist
hugguðust
nafnháttur
hugga
sagnbót
huggað
lýsingarháttur nútíðar
huggandi
nafnháttur
huggast
sagnbót
huggast
lýsingarháttur nútíðar
huggandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hugga
huggaðu
huggið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
huggarðu
huggaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
huggiði
hugguðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
huggirðu
huggaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
huggiði
hugguðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
huggastu
huggaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
huggistu
huggaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
huggaður
hugguð
huggað
þolfall
huggaðan
huggaða
huggað
þágufall
hugguðum
huggaðri
hugguðu
eignarfall
huggaðs
huggaðrar
huggaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
huggaðir
huggaðar
hugguð
þolfall
huggaða
huggaðar
hugguð
þágufall
hugguðum
hugguðum
hugguðum
eignarfall
huggaðra
huggaðra
huggaðra