hverfa · Yrða: íslensk orðabók

vera ekki lengur til staðar

penninn hverfur alltaf úr vasa mínum

bókin er horfin

sólin hvarf bak við ský

ég sá hana hverfa út um dyrnar

brosið hvarf af andliti hans

mennirnir hurfu inn í þokuna

hverfa á braut/brott

maðurinn beið góða stund en hvarf svo á braut

hverfa af sjónarsviðinu

deyja (út)

risaeðlurnar eru horfnar af sjónarsviðinu

hverfa eins og dögg fyrir sólu

vonbrigði hennar hurfu eins og dögg fyrir sólu

hverfa úr augsýn

bíllinn ók burt og hvarf úr augsýn

lestin er horfin úr augsýn

hverfa + að

hafa ekki að neinu að hverfa

hafa ekkert til að snúa sér til, engan stað eða manneskju

ég hafði ekki lengur að neinu að hverfa í þessari borg

hverfa + frá

hverfa frá <fyrirætluninni>

hætta við hana

þeir hafa horfið frá því að gera virkjun í ánni

verða/þurfa frá að hverfa

verða að fara

margir aðdáendur söngvarans urðu frá að hverfa vegna fjölmennis

hverfa + til

hverfa til <fyrri stjórnarhátta>

snúa til fyrri hátta

við viljum ekki hverfa aftur til fortíðarinnar

hann er horfinn til annarra starfa

→ sjá: horfinn lýsingarorð

Orðasvið og orðasambönd

hvarf

Orðasambönd