Yrða

hvarf

nafnorðhvorugkyn
1
það að hverfa
lögreglan rannsakar hvarf stúlkunnar
2
það að vera ekki í sjónmáli (fyrir hæð, húsi, tré o.s.frv.)
<bærinn> er í hvarfi
bærinn er ekki í sjónmáli
3
einkum í fleirtölu
djúp hola á vegi
í rigningum koma fljótt hvörf í veginn
Orðasvið og samstæður
hvarf
ófærð
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
hvarf
hvarfið
Þf.
hvarf
hvarfið
Þgf.
hvarfi
hvarfinu
Ef.
hvarfs
hvarfsins