Yrða

hvolfa

sagnorð
1
þágufall
snúa (e-u) öfugt, snúa botninum (á e-u) upp
hann hvolfir pillunum úr glasinu
ég hvolfdi úr skálinni í ruslið
2
þágufall
snúa botninum upp (um bát eða skip)
bátnum hvolfdi í óveðrinu
3
hvolfa <þessu> í sig
drekka þetta mikið og hratt
hún hvolfdi í sig þremur vínglösum
→ sjá: hvolfast sagnorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • hvolfa skeið við skál
  • hvolfa úr kláfunum
  • þegar öllu er á botninn hvolft
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hvolfi
hvolfdi
önnur persóna
hvolfir
hvolfdir
þriðja persóna
hvolfir
hvolfdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hvolfi
hvolfdi
önnur persóna
hvolfir
hvolfdir
þriðja persóna
hvolfi
hvolfdi
nafnháttur
hvolfa
sagnbót
hvolft
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hvolf
hvolfdu
hvolfið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hvolfirðu
hvolfdirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hvolfirðu
hvolfdirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hvolfir
hvolfdi
önnur persóna
hvolfir
hvolfdi
þriðja persóna
hvolfir
hvolfdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hvolfi
hvolfdi
önnur persóna
hvolfi
hvolfdi
þriðja persóna
hvolfi
hvolfdi