Yrða

kæfa

sagnorðþolfall
1
láta (e-n) kafna, drepa (e-n) með því að hamla öndun
morðinginn í myndinni kæfði konuna
2
stöðva (e-ð)
hún kæfði hnerrann
hann átti erfitt með að kæfa hláturinn
kæfa <uppreisnina> í fæðingu
kæfa hana strax þegar hún kemur upp
3
slökkva (eld)
þeir gátu kæft eldinn
→ sjá: kæfandi lo
Orðasambönd
Orðasambönd
  • hann kæfir niður snjó
  • það kæfir niður snjó
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kæfi
kæfði
2.p.
kæfir
kæfðir
3.p.
kæfir
kæfði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kæfi
kæfði
2.p.
kæfir
kæfðir
3.p.
kæfi
kæfði
Nh.
kæfa
Sagnb.
kæft
Lh. nt.
kæfandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
kæf
kæfðu
kæfið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kæfirðu
kæfðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kæfirðu
kæfðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kæfir
kæfði
2.p.
kæfir
kæfði
3.p.
kæfir
kæfði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kæfi
kæfði
2.p.
kæfi
kæfði
3.p.
kæfi
kæfði
Frumlag í þolfalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kæfir
kæfði
2.p.
kæfir
kæfði
3.p.
kæfir
kæfði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kæfi
kæfði
2.p.
kæfi
kæfði
3.p.
kæfi
kæfði
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
kæfir
kæfði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
kæfi
kæfði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kæfður
kæfð
kæft
Þf.
kæfðan
kæfða
kæft
Þgf.
kæfðum
kæfðri
kæfðu
Ef.
kæfðs
kæfðrar
kæfðs