Yrða

kæfa

sagnorð þolfall
1
láta (e-n) kafna, drepa (e-n) með því að hamla öndun
morðinginn í myndinni kæfði konuna
2
stöðva (e-ð)
hún kæfði hnerrann
hann átti erfitt með að kæfa hláturinn
kæfa <uppreisnina> í fæðingu
kæfa hana strax þegar hún kemur upp
3
slökkva (eld)
þeir gátu kæft eldinn
→ sjá: kæfandi lýsingarorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • hann kæfir niður snjó
  • það kæfir niður snjó
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kæfi
kæfði
önnur persóna
kæfir
kæfðir
þriðja persóna
kæfir
kæfði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kæfi
kæfði
önnur persóna
kæfir
kæfðir
þriðja persóna
kæfi
kæfði
nafnháttur
kæfa
sagnbót
kæft
lýsingarháttur nútíðar
kæfandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
kæf
kæfðu
kæfið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kæfirðu
kæfðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kæfirðu
kæfðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kæfir
kæfði
önnur persóna
kæfir
kæfði
þriðja persóna
kæfir
kæfði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kæfi
kæfði
önnur persóna
kæfi
kæfði
þriðja persóna
kæfi
kæfði
Frumlag í þolfalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kæfir
kæfði
önnur persóna
kæfir
kæfði
þriðja persóna
kæfir
kæfði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kæfi
kæfði
önnur persóna
kæfi
kæfði
þriðja persóna
kæfi
kæfði
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
kæfir
kæfði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
kæfi
kæfði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
kæfður
kæfð
kæft
þolfall
kæfðan
kæfða
kæft
þágufall
kæfðum
kæfðri
kæfðu
eignarfall
kæfðs
kæfðrar
kæfðs