Yrða

kækur

nafnorð karlkyn
afbrigðilegur ávani einstaklings í látbragði, hreyfingum, svipbrigðum (þ.e. fettur), raddbeitingu eða jafnvel orðalagi
hann hafði þann kæk að kipra augun þegar hann talaði
Orðasvið og samstæður
venjumyndun
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
kækur
kækurinn
þolfall
kæk
kækinn
þágufall
kæk
kæknum
eignarfall
kæks
kæksins