köstur
nafnorðkarlkyn
samanborin hrúga af tilteknu efni, oftast viði
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
köstur
kösturinn
Þf.
köst
köstinn
Þgf.
kesti
kestinum
Ef.
kastar
kastarins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
kestir
kestirnir
Þf.
kesti
kestina
Þgf.
köstum
köstunum
Ef.
kasta
kastanna