Yrða

laða

sagnorð þolfall
1
beita aðráttarafli sínu, draga, seiða (e-n) (að sér, til sín)
borgin laðar til sín marga ferðamenn
skólinn reynir að laða að fleiri nemendur
2
laða <þetta> fram
kalla þetta fram
kennaranum tekst að laða fram hæfileika barnanna
hún reyndi að laða fram bros hjá honum
→ sjá: laðast sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
laða
laðaði
önnur persóna
laðar
laðaðir
þriðja persóna
laðar
laðaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
laði
laðaði
önnur persóna
laðir
laðaðir
þriðja persóna
laði
laðaði
nafnháttur
laða
sagnbót
laðað
lýsingarháttur nútíðar
laðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
laða
laðaðu
laðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
laðarðu
laðaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
laðirðu
laðaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
laðaður
löðuð
laðað
þolfall
laðaðan
laðaða
laðað
þágufall
löðuðum
laðaðri
löðuðu
eignarfall
laðaðs
laðaðrar
laðaðs