laða
sagnorðþolfall
1
beita aðráttarafli sínu, draga, seiða (e-n) (að sér, til sín)
borgin laðar til sín marga ferðamenn
skólinn reynir að laða að fleiri nemendur
2
laða <þetta> fram
kalla þetta fram
kennaranum tekst að laða fram hæfileika barnanna
hún reyndi að laða fram bros hjá honum
→ sjá: laðast so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
laða
laðaði
2.p.
laðar
laðaðir
3.p.
laðar
laðaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
löðum
löðuðum
2.p.
laðið
löðuðuð
3.p.
laða
löðuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
laðast
laðaðist
2.p.
laðast
laðaðist
3.p.
laðast
laðaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
löðumst
löðuðumst
2.p.
laðist
löðuðust
3.p.
laðast
löðuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
laði
laðaði
2.p.
laðir
laðaðir
3.p.
laði
laðaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
löðum
löðuðum
2.p.
laðið
löðuðuð
3.p.
laði
löðuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
laðist
laðaðist
2.p.
laðist
laðaðist
3.p.
laðist
laðaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
löðumst
löðuðumst
2.p.
laðist
löðuðust
3.p.
laðist
löðuðust
Nh.
laða
Sagnb.
laðað
Lh. nt.
laðandi
Nh.
laðast
Sagnb.
laðast
Lh. nt.
laðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
laða
laðaðu
laðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
laðarðu
laðaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
laðiði
löðuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
laðirðu
laðaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
laðiði
löðuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
laðastu
laðaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
laðistu
laðaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
laðaður
löðuð
laðað
Þf.
laðaðan
laðaða
laðað
Þgf.
löðuðum
laðaðri
löðuðu
Ef.
laðaðs
laðaðrar
laðaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
laðaðir
laðaðar
löðuð
Þf.
laðaða
laðaðar
löðuð
Þgf.
löðuðum
löðuðum
löðuðum
Ef.
laðaðra
laðaðra
laðaðra