köttur
nafnorðkarlkyn
lítið rándýr af kattarætt, algengt gæludýr
vera eins og grár köttur <þar>
vera þar mikið og oft
<þeir> eru eins og hundur og köttur
þeim kemur mjög illa saman
allt fer í hund og kött
allt fer í uppnám
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
köttur
kötturinn
Þf.
kött
köttinn
Þgf.
ketti
kettinum
Ef.
kattar
kattarins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
kettir
kettirnir
Þf.
kettiköttu
kettina
Þgf.
köttum
köttunum
Ef.
katta
kattanna