kall
nafnorðhvorugkyn
1
hróp, óp
2
krafa
það er rétt að hlýða þessu kalli
<ég verð reiðubúinn> þegar kallið kemur
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
kall
kallið
Þf.
kall
kallið
Þgf.
kalli
kallinu
Ef.
kalls
kallsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
köll
köllin
Þf.
köll
köllin
Þgf.
köllum
köllunum
Ef.
kalla
kallanna