Yrða

keimlíkur

lýsingarorðkeim-líkur
líkur, svipaður
öll lögin á plötunni eru mjög keimlík
greinarnar sem hann skrifaði eru keimlíkar
<nýja skáldsagan> er keimlík <þeirri gömlu>
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
keimlíkur
keimlík
keimlíkt
Þf.
keimlíkan
keimlíka
keimlíkt
Þgf.
keimlíkum
keimlíkri
keimlíku
Ef.
keimlíks
keimlíkrar
keimlíks
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
keimlíkari
keimlíkari
keimlíkara
Þf.
keimlíkari
keimlíkari
keimlíkara
Þgf.
keimlíkari
keimlíkari
keimlíkara
Ef.
keimlíkari
keimlíkari
keimlíkara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
keimlíkastur
keimlíkust
keimlíkast
Þf.
keimlíkastan
keimlíkasta
keimlíkast
Þgf.
keimlíkustum
keimlíkastri
keimlíkustu
Ef.
keimlíkasts
keimlíkastrar
keimlíkasts