Yrða

kvikur

lýsingarorð
1
léttur á sér, léttur í hreyfingum
vera kvikur á fæti
vera kvikur í hreyfingum
2
líflegur, lifandi
götulífið í borginni er kvikt og litríkt
öll hlíðin var kvik af fé
<hér er> ekkert kvikt
hér er engin lifandi vera
<ég sá> eitthvað kvikt
ég sá eitthvað sem hreyfðist
Orðasvið og samstæður
líf
hreyfigeta
liðleiki
glaðlyndi / lífsgleði
augnsvipur
óstöðugleiki
skrið
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kvikur
kvik
kvikt
Þf.
kvikan
kvika
kvikt
Þgf.
kvikum
kvikri
kviku
Ef.
kviks
kvikrar
kviks
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kvikari
kvikari
kvikara
Þf.
kvikari
kvikari
kvikara
Þgf.
kvikari
kvikari
kvikara
Ef.
kvikari
kvikari
kvikara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kvikastur
kvikust
kvikast
Þf.
kvikastan
kvikasta
kvikast
Þgf.
kvikustum
kvikastri
kvikustu
Ef.
kvikasts
kvikastrar
kvikasts