Yrða

kemba

sagnorð
1
þolfall
greiða sundur ull með kömbum
þau kembdu og spunnu ullina
2
þolfall/þágufall
greiða eða bursta hár (sitt eigið eða t.d. hests) með kambi
hann kembir hestunum daglega
hún kembdi sér með gullkambi
3
þolfall
leita vandlega (að e-u), fara vandlega í gegnum (e-ð)
við höfum kembt allar mögulegar heimildir
Orðasambönd
Orðasambönd
  • eiga kúlur að kemba
  • eiga um kúlur að kemba
  • fá kúluna að kemba
  • fá kúlur að kemba
  • hafa kúlur að kemba
  • kemba ekki hærurnar
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kembi
kembdi
önnur persóna
kembir
kembdir
þriðja persóna
kembir
kembdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kembi
kembdi
önnur persóna
kembir
kembdir
þriðja persóna
kembi
kembdi
nafnháttur
kemba
sagnbót
kembt
lýsingarháttur nútíðar
kembandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
kemb
kembdu
kembið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kembirðu
kembdirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kembirðu
kembdirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þolfalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kembir
kembdi
önnur persóna
kembir
kembdi
þriðja persóna
kembir
kembdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kembi
kembdi
önnur persóna
kembi
kembdi
þriðja persóna
kembi
kembdi
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
kembir
kembdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
kembi
kembdi
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
kembdur
kembd
kembt
þolfall
kembdan
kembda
kembt
þágufall
kembdum
kembdri
kembdu
eignarfall
kembds
kembdrar
kembds