Yrða

kemba

sagnorð
1
þolfall
greiða sundur ull með kömbum
þau kembdu og spunnu ullina
2
þolfall/þágufall
greiða eða bursta hár (sitt eigið eða t.d. hests) með kambi
hann kembir hestunum daglega
hún kembdi sér með gullkambi
3
þolfall
leita vandlega (að e-u), fara vandlega í gegnum (e-ð)
við höfum kembt allar mögulegar heimildir
Orðasambönd
Orðasambönd
  • eiga kúlur að kemba
  • eiga um kúlur að kemba
  • fá kúluna að kemba
  • fá kúlur að kemba
  • hafa kúlur að kemba
  • kemba ekki hærurnar
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kembi
kembdi
2.p.
kembir
kembdir
3.p.
kembir
kembdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kembi
kembdi
2.p.
kembir
kembdir
3.p.
kembi
kembdi
Nh.
kemba
Sagnb.
kembt
Lh. nt.
kembandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
kemb
kembdu
kembið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kembirðu
kembdirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kembirðu
kembdirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þolfalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kembir
kembdi
2.p.
kembir
kembdi
3.p.
kembir
kembdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kembi
kembdi
2.p.
kembi
kembdi
3.p.
kembi
kembdi
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
kembir
kembdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
kembi
kembdi
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kembdur
kembd
kembt
Þf.
kembdan
kembda
kembt
Þgf.
kembdum
kembdri
kembdu
Ef.
kembds
kembdrar
kembds