Yrða

kengur

nafnorð karlkyn
boginn hlutur eða stykki
<fara> í keng
1
bogna saman, hnipra sig saman
við sátum í keng af kulda
2
verða skömmustulegur eða miður sín
hann fór í keng þegar pabbi hans skammaði hann
Orðasambönd
Orðasambönd
  • beygja kenginn
  • beygja sig í keng
  • fara í keng
  • ganga í keng
  • rétta sig úr kengnum
  • rétta úr kengnum
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
kengur
kengurinn
þolfall
keng
kenginn
þágufall
keng
kengnum
eignarfall
kengs
kengsins