Yrða

kinn

nafnorð kvenkyn
1
húðlagið sitt hvorum megin munns frá munnviki að kinnbeinum og kjálka, vangi
hún strauk barninu blíðlega um kinnina
styðja hönd undir kinn
vera rjóður í kinnum
2
hlíð
menn gengu eftir mjórri götu utan í brattri kinn
3
einkum í fleirtölu
helmingur þorskhauss
<honum> hleypur kapp í kinn
hann fyllist ákefð
Samstæður og orðasambönd
Samstæður
Orðasambönd
  • belgja kinnar
  • belgja út á sér kinnarnar
  • bera bleika kinn
  • blása upp kinnarnar
  • bústinn í kinnum
  • eldrauður í kinnum
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
kinn
kinnin
þolfall
kinn
kinnina
þágufall
kinn
kinninni
eignarfall
kinnar
kinnarinnar