eyra
nafnorðhvorugkyn
hljóðskynjunartæki og jafnvægisskynfæri manna og dýra
eyrun á <mér>
innra eyra
sá hluti eyrans sem nemur hljóð og þyngdaráreiti og sendir það til heilans
ytra eyra
sjáanlegur hluti eyrans, eyrnablaðka ásamt hlust
fá hellu fyrir eyrun
finna fyrir þrýstingsmun á hljóðhimnu eyrans
fá orð í eyra
fá skammir, vera ávítaður
hafa eyra fyrir <fallegri tónlist>
kunna að meta fallega tónlist
hafa eyrun opin
hlusta vel
hafa <þetta> á bak við eyrað
muna eftir því, hafa það í huga
láta <viðvörun hennar> sem vind um eyru/eyrun þjóta
láta það sem hún segir ekki hafa áhrif á sig
leggja eyra/eyrun við <orðum hennar>
hlusta vel á það sem hún segir
leggja við eyrun
hlusta vel
ljá <orðum hennar> eyra
hlusta á það sem hún segir
loka eyrunum fyrir <allri gagnrýni>
neita að hlusta á alla gagnrýni
ná eyrum <fundarmanna>
fanga athygli fundarmanna
sperra eyrun
hlusta vel, leggja við hlustir
tala fyrir daufum eyrum
fá lítil viðbrögð við því sem maður segir
það er ýmist í ökkla eða eyra
það er annað hvort of lítið eða of mikið
<þessi orðrómur> berst <honum> til eyrna
hann heyrir þennan orðróm
<áminningin> fer inn um annað eyrað og út um hitt
áminningin hefur engin áhrif
<söngurinn> lætur <vel> í eyrum
söngurinn hljómar vel
<hlusta á þetta> með öðru eyranu
hlusta án mikillar athygli
Samstæður og orðasambönd
Samstæður
- nef
- , haka
- , nasir
- , kjálki
- , höfuð
- , eyrnasnepill
Orðasambönd
- bera hendurnar upp að eyrunum
- bera tólið að eyranu
- blaka eyrunum
- blóðroðna út undir eyru
- bora í eyrun
- bretta eyrun
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
eyra
eyrað
Þf.
eyra
eyrað
Þgf.
eyra
eyranu
Ef.
eyra
eyrans
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
eyru
eyrun
Þf.
eyru
eyrun
Þgf.
eyrum
eyrunum
Ef.
eyrna
eyrnanna