vangi
nafnorðkarlkyn
kinn
hann kyssti hana á vangann
vera rjóður í vöngum
velta vöngum (yfir <þessu>)
velta þessu fyrir sér
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
vangi
vanginn
Þf.
vanga
vangann
Þgf.
vanga
vanganum
Ef.
vanga
vangans
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
vangar
vangarnir
Þf.
vanga
vangana
Þgf.
vöngum
vöngunum
Ef.
vanga
vanganna