klökkna
sagnorð
verða hrærður, gráti nær, vikna
hún leit á hann og klökknaði af þakklæti
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
klökkna
klökknaði
önnur persóna
klökknar
klökknaðir
þriðja persóna
klökknar
klökknaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
klökknum
klökknuðum
önnur persóna
klökknið
klökknuðuð
þriðja persóna
klökkna
klökknuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
klökkni
klökknaði
önnur persóna
klökknir
klökknaðir
þriðja persóna
klökkni
klökknaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
klökknum
klökknuðum
önnur persóna
klökknið
klökknuðuð
þriðja persóna
klökkni
klökknuðu
nafnháttur
klökkna
sagnbót
klökknað
lýsingarháttur nútíðar
klökknandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
klökkna
klökknaðu
klökknið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
klökknarðu
klökknaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
klökkniði
klökknuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
klökknirðu
klökknaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
klökkniði
klökknuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
klökknaður
klökknuð
klökknað
þolfall
klökknaðan
klökknaða
klökknað
þágufall
klökknuðum
klökknaðri
klökknuðu
eignarfall
klökknaðs
klökknaðrar
klökknaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
klökknaðir
klökknaðar
klökknuð
þolfall
klökknaða
klökknaðar
klökknuð
þágufall
klökknuðum
klökknuðum
klökknuðum
eignarfall
klökknaðra
klökknaðra
klökknaðra