klökkna
sagnorð
verða hrærður, gráti nær, vikna
hún leit á hann og klökknaði af þakklæti
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
klökkna
klökknaði
2.p.
klökknar
klökknaðir
3.p.
klökknar
klökknaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
klökknum
klökknuðum
2.p.
klökknið
klökknuðuð
3.p.
klökkna
klökknuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
klökkni
klökknaði
2.p.
klökknir
klökknaðir
3.p.
klökkni
klökknaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
klökknum
klökknuðum
2.p.
klökknið
klökknuðuð
3.p.
klökkni
klökknuðu
Nh.
klökkna
Sagnb.
klökknað
Lh. nt.
klökknandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
klökkna
klökknaðu
klökknið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
klökknarðu
klökknaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
klökkniði
klökknuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
klökknirðu
klökknaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
klökkniði
klökknuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
klökknaður
klökknuð
klökknað
Þf.
klökknaðan
klökknaða
klökknað
Þgf.
klökknuðum
klökknaðri
klökknuðu
Ef.
klökknaðs
klökknaðrar
klökknaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
klökknaðir
klökknaðar
klökknuð
Þf.
klökknaða
klökknaðar
klökknuð
Þgf.
klökknuðum
klökknuðum
klökknuðum
Ef.
klökknaðra
klökknaðra
klökknaðra