vikna
sagnorð
liggja við gráti, vera gráti nær
hún viknaði svo henni lá við gráti
Orðasvið og samstæður
geðshræring
grátstafur
- grátstafur
- , klökkna
- , hálfklökkna
klökkvi
- grátklökkur
- , grátklökkvi
- , klökkur
- , klökkvi
- , angurklökkur
- , gleðiklökkvi
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
vikna
viknaði
2.p.
viknar
viknaðir
3.p.
viknar
viknaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
viknum
viknuðum
2.p.
viknið
viknuðuð
3.p.
vikna
viknuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
viknast
viknaðist
2.p.
viknast
viknaðist
3.p.
viknast
viknaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
viknumst
viknuðumst
2.p.
viknist
viknuðust
3.p.
viknast
viknuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
vikni
viknaði
2.p.
viknir
viknaðir
3.p.
vikni
viknaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
viknum
viknuðum
2.p.
viknið
viknuðuð
3.p.
vikni
viknuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
viknist
viknaðist
2.p.
viknist
viknaðist
3.p.
viknist
viknaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
viknumst
viknuðumst
2.p.
viknist
viknuðust
3.p.
viknist
viknuðust
Nh.
vikna
Sagnb.
viknað
Lh. nt.
viknandi
Nh.
viknast
Sagnb.
viknast
Lh. nt.
viknandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
vikna
viknaðu
viknið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
viknarðu
viknaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
vikniði
viknuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
viknirðu
viknaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
vikniði
viknuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
viknastu
viknaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
viknistu
viknaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
viknaður
viknuð
viknað
Þf.
viknaðan
viknaða
viknað
Þgf.
viknuðum
viknaðri
viknuðu
Ef.
viknaðs
viknaðrar
viknaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
viknaðir
viknaðar
viknuð
Þf.
viknaða
viknaðar
viknuð
Þgf.
viknuðum
viknuðum
viknuðum
Ef.
viknaðra
viknaðra
viknaðra