klaka
sagnorð
gefa frá sér kvak (hæna)
hænurnar klökuðu stöðugt
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
klaka
klakaði
2.p.
klakar
klakaðir
3.p.
klakar
klakaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
klökum
klökuðum
2.p.
klakið
klökuðuð
3.p.
klaka
klökuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
klakast
klakaðist
2.p.
klakast
klakaðist
3.p.
klakast
klakaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
klökumst
klökuðumst
2.p.
klakist
klökuðust
3.p.
klakast
klökuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
klaki
klakaði
2.p.
klakir
klakaðir
3.p.
klaki
klakaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
klökum
klökuðum
2.p.
klakið
klökuðuð
3.p.
klaki
klökuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
klakist
klakaðist
2.p.
klakist
klakaðist
3.p.
klakist
klakaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
klökumst
klökuðumst
2.p.
klakist
klökuðust
3.p.
klakist
klökuðust
Nh.
klaka
Sagnb.
klakað
Lh. nt.
klakandi
Nh.
klakast
Sagnb.
klakast
Lh. nt.
klakandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
klaka
klakaðu
klakið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
klakarðu
klakaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
klakiði
klökuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
klakirðu
klakaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
klakiði
klökuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
klakastu
klakaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
klakistu
klakaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
klakaður
klökuð
klakað
Þf.
klakaðan
klakaða
klakað
Þgf.
klökuðum
klakaðri
klökuðu
Ef.
klakaðs
klakaðrar
klakaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
klakaðir
klakaðar
klökuð
Þf.
klakaða
klakaðar
klökuð
Þgf.
klökuðum
klökuðum
klökuðum
Ef.
klakaðra
klakaðra
klakaðra