klaka
sagnorð
gefa frá sér kvak (hæna)
hænurnar klökuðu stöðugt
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
klaka
klakaði
önnur persóna
klakar
klakaðir
þriðja persóna
klakar
klakaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
klökum
klökuðum
önnur persóna
klakið
klökuðuð
þriðja persóna
klaka
klökuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
klakast
klakaðist
önnur persóna
klakast
klakaðist
þriðja persóna
klakast
klakaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
klökumst
klökuðumst
önnur persóna
klakist
klökuðust
þriðja persóna
klakast
klökuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
klaki
klakaði
önnur persóna
klakir
klakaðir
þriðja persóna
klaki
klakaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
klökum
klökuðum
önnur persóna
klakið
klökuðuð
þriðja persóna
klaki
klökuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
klakist
klakaðist
önnur persóna
klakist
klakaðist
þriðja persóna
klakist
klakaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
klökumst
klökuðumst
önnur persóna
klakist
klökuðust
þriðja persóna
klakist
klökuðust
nafnháttur
klaka
sagnbót
klakað
lýsingarháttur nútíðar
klakandi
nafnháttur
klakast
sagnbót
klakast
lýsingarháttur nútíðar
klakandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
klaka
klakaðu
klakið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
klakarðu
klakaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
klakiði
klökuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
klakirðu
klakaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
klakiði
klökuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
klakastu
klakaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
klakistu
klakaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
klakaður
klökuð
klakað
þolfall
klakaðan
klakaða
klakað
þágufall
klökuðum
klakaðri
klökuðu
eignarfall
klakaðs
klakaðrar
klakaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
klakaðir
klakaðar
klökuð
þolfall
klakaða
klakaðar
klökuð
þágufall
klökuðum
klökuðum
klökuðum
eignarfall
klakaðra
klakaðra
klakaðra