kokkálaður
lýsingarorð kokkál-aður
sem á eiginkonu sem heldur fram hjá
hann leikur hinn kokkálaða eiginmann í leikritinu
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
kokkálaður
kokkáluð
kokkálað
þolfall
kokkálaðan
kokkálaða
kokkálað
þágufall
kokkáluðum
kokkálaðri
kokkáluðu
eignarfall
kokkálaðs
kokkálaðrar
kokkálaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
kokkálaðir
kokkálaðar
kokkáluð
þolfall
kokkálaða
kokkálaðar
kokkáluð
þágufall
kokkáluðum
kokkáluðum
kokkáluðum
eignarfall
kokkálaðra
kokkálaðra
kokkálaðra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
kokkálaði
kokkálaða
kokkálaða
þolfall
kokkálaða
kokkáluðu
kokkálaða
þágufall
kokkálaða
kokkáluðu
kokkálaða
eignarfall
kokkálaða
kokkáluðu
kokkálaða
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
kokkáluðu
kokkáluðu
kokkáluðu
þolfall
kokkáluðu
kokkáluðu
kokkáluðu
þágufall
kokkáluðu
kokkáluðu
kokkáluðu
eignarfall
kokkáluðu
kokkáluðu
kokkáluðu