kokkálaður
lýsingarorðkokkál-aður
sem á eiginkonu sem heldur fram hjá
hann leikur hinn kokkálaða eiginmann í leikritinu
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kokkálaður
kokkáluð
kokkálað
Þf.
kokkálaðan
kokkálaða
kokkálað
Þgf.
kokkáluðum
kokkálaðri
kokkáluðu
Ef.
kokkálaðs
kokkálaðrar
kokkálaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kokkálaðir
kokkálaðar
kokkáluð
Þf.
kokkálaða
kokkálaðar
kokkáluð
Þgf.
kokkáluðum
kokkáluðum
kokkáluðum
Ef.
kokkálaðra
kokkálaðra
kokkálaðra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kokkálaði
kokkálaða
kokkálaða
Þf.
kokkálaða
kokkáluðu
kokkálaða
Þgf.
kokkálaða
kokkáluðu
kokkálaða
Ef.
kokkálaða
kokkáluðu
kokkálaða
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kokkáluðu
kokkáluðu
kokkáluðu
Þf.
kokkáluðu
kokkáluðu
kokkáluðu
Þgf.
kokkáluðu
kokkáluðu
kokkáluðu
Ef.
kokkáluðu
kokkáluðu
kokkáluðu