kokkur
nafnorðkarlkyn
sá eða sú sem fæst við matreiðslu, sem atvinnu eða í frístundum
prófessorinn reyndist vera góður kokkur
hún réð sig sem kokk á veitingahús
Orðasvið og samstæður
matargerð
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
kokkur
kokkurinn
Þf.
kokk
kokkinn
Þgf.
kokki
kokkinumkokknum
Ef.
kokks
kokksins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
kokkar
kokkarnir
Þf.
kokka
kokkana
Þgf.
kokkum
kokkunum
Ef.
kokka
kokkanna