Yrða

kominn

lýsingarorð kom-inn lýsingarháttur þátíðar
1
lýsingarháttur þátíðar notaður um nýliðna atburði
ég er kominn heim
hann er kominn í frí
hún er komin á eftirlaun
ég er komin á blaðsíðu 70
hann er kominn með nýja kærustu
2
vera að því kominn að <gráta>
byrja næstum því að gráta
fjallgöngumennirnir voru að því komnir að gefast upp
<húsið> er að <hruni> komið
það er í svo slæmu ástandi að það gæti hrunið
3
um ætterni
vera kominn af <bændum>
eiga bændur sem forfeður, afa og ömmu
hún er komin af aðalsmönnum í föðurættina
4
um ástand
vera kominn með <ístru>
vera að niðurlotinn kominn
vera alveg að örmagnast
vera hætt kominn
vera í hættu
tveir menn voru hætt komnir þegar bát þeirra hvolfdi
vera vel/illa á sig kominn
vera í góðu/slæmu ástandi
fólkið var misjafnlega á sig komið eftir jarðskjálftann
5
vera langt/stutt kominn
vera búinn með mikið eða lítið
flestir nemendur eru langt komnir með ritgerðinar
6
vera vel að <sigrinum> kominn
verðskulda sigurinn vel
hún er vel að verðlaununum komin
7
vera upp á <hana> kominn
vera háður henni
hann er upp á skyldfólk sitt kominn með húsnæði
8
<árangurinn> er undir <þessu> kominn
árangurinn veltur á þessu, fer eftir þessu
útgáfa bókarinnar er undir því komin hvort styrkur fáist
→ sjá: koma sagnorð, komast sagnorð, komandi lýsingarorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • að dauða kominn
  • að niðurlotum kominn
  • að þrotum kominn
  • ekki er sopið kálið þó í ausuna sé komið
  • ekki upp á aðra kominn
  • klukkan er komin á slag
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
kominn
komin
komið
þolfall
kominn
komna
komið
þágufall
komnum
kominni
komnu
eignarfall
komins
kominnar
komins