kulna
sagnorð
1
verða kaldur, dofna, kólna
glæðurnar kulnuðu í arninum
eftir því sem tíminn leið kulnaði von hans
2
persóna
glíma við kulnun
kulna í starfi
→ sjá: kulnaður lýsingarorð
Orðasambönd
Orðasambönd
- eldurinn kulnar
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kulna
kulnaði
önnur persóna
kulnar
kulnaðir
þriðja persóna
kulnar
kulnaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kulnum
kulnuðum
önnur persóna
kulnið
kulnuðuð
þriðja persóna
kulna
kulnuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kulni
kulnaði
önnur persóna
kulnir
kulnaðir
þriðja persóna
kulni
kulnaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kulnum
kulnuðum
önnur persóna
kulnið
kulnuðuð
þriðja persóna
kulni
kulnuðu
nafnháttur
kulna
sagnbót
kulnað
lýsingarháttur nútíðar
kulnandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
kulna
kulnaðu
kulnið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kulnarðu
kulnaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kulniði
kulnuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kulnirðu
kulnaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kulniði
kulnuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
kulnaður
kulnuð
kulnað
þolfall
kulnaðan
kulnaða
kulnað
þágufall
kulnuðum
kulnaðri
kulnuðu
eignarfall
kulnaðs
kulnaðrar
kulnaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
kulnaðir
kulnaðar
kulnuð
þolfall
kulnaða
kulnaðar
kulnuð
þágufall
kulnuðum
kulnuðum
kulnuðum
eignarfall
kulnaðra
kulnaðra
kulnaðra