Yrða

kulna

sagnorð
1
verða kaldur, dofna, kólna
glæðurnar kulnuðu í arninum
eftir því sem tíminn leið kulnaði von hans
2
persóna
glíma við kulnun
kulna í starfi
→ sjá: kulnaður lo
Orðasambönd
Orðasambönd
  • eldurinn kulnar
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kulna
kulnaði
2.p.
kulnar
kulnaðir
3.p.
kulnar
kulnaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kulni
kulnaði
2.p.
kulnir
kulnaðir
3.p.
kulni
kulnaði
Nh.
kulna
Sagnb.
kulnað
Lh. nt.
kulnandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
kulna
kulnaðu
kulnið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kulnarðu
kulnaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kulnirðu
kulnaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kulnaður
kulnuð
kulnað
Þf.
kulnaðan
kulnaða
kulnað
Þgf.
kulnuðum
kulnaðri
kulnuðu
Ef.
kulnaðs
kulnaðrar
kulnaðs