kunnur
lýsingarorð
þekktur
hann er kunnur fræðimaður
vera kunnur að <vandvirkni>
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
frægð
Samstæður
Orðasambönd
- vera að góðu kunnur
- vera kunnur
- vera kunnur af verkum sínum
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kunnur
kunn
kunnt
Þf.
kunnan
kunna
kunnt
Þgf.
kunnum
kunnri
kunnu
Ef.
kunns
kunnrar
kunns
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kunnir
kunnar
kunn
Þf.
kunna
kunnar
kunn
Þgf.
kunnum
kunnum
kunnum
Ef.
kunnra
kunnra
kunnra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kunni
kunna
kunna
Þf.
kunna
kunnu
kunna
Þgf.
kunna
kunnu
kunna
Ef.
kunna
kunnu
kunna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kunnu
kunnu
kunnu
Þf.
kunnu
kunnu
kunnu
Þgf.
kunnu
kunnu
kunnu
Ef.
kunnu
kunnu
kunnu
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kunnari
kunnari
kunnara
Þf.
kunnari
kunnari
kunnara
Þgf.
kunnari
kunnari
kunnara
Ef.
kunnari
kunnari
kunnara
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kunnari
kunnari
kunnari
Þf.
kunnari
kunnari
kunnari
Þgf.
kunnari
kunnari
kunnari
Ef.
kunnari
kunnari
kunnari
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kunnastur
kunnust
kunnast
Þf.
kunnastan
kunnasta
kunnast
Þgf.
kunnustum
kunnastri
kunnustu
Ef.
kunnasts
kunnastrar
kunnasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kunnastir
kunnastar
kunnust
Þf.
kunnasta
kunnastar
kunnust
Þgf.
kunnustum
kunnustum
kunnustum
Ef.
kunnastra
kunnastra
kunnastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kunnasti
kunnasta
kunnasta
Þf.
kunnasta
kunnustu
kunnasta
Þgf.
kunnasta
kunnustu
kunnasta
Ef.
kunnasta
kunnustu
kunnasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kunnustu
kunnustu
kunnustu
Þf.
kunnustu
kunnustu
kunnustu
Þgf.
kunnustu
kunnustu
kunnustu
Ef.
kunnustu
kunnustu
kunnustu