Yrða

ókunnur

lýsingarorðó-kunnur
sem (maður) þekkir ekki, sem kannast ekki við
þessi söngvari er mér alveg ókunnur
hann var einn á ferð í ókunnu landi
orsakir slyssins eru ókunnar
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
ókunnugleiki
framandleiki
Samstæður
Orðasambönd
  • hið ókunna
  • kanna ókunna stiga
  • kanna ókunna stigu
  • vera ókunnur maður
  • vera öllu ókunnur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ókunnur
ókunn
—
Þf.
ókunnan
ókunna
—
Þgf.
ókunnum
ókunnri
ókunnu
Ef.
ókunns
ókunnrar
ókunns
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ókunnari
ókunnari
ókunnara
Þf.
ókunnari
ókunnari
ókunnara
Þgf.
ókunnari
ókunnari
ókunnara
Ef.
ókunnari
ókunnari
ókunnara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ókunnastur
ókunnust
ókunnast
Þf.
ókunnastan
ókunnasta
ókunnast
Þgf.
ókunnustum
ókunnastri
ókunnustu
Ef.
ókunnasts
ókunnastrar
ókunnasts