kvaka
sagnorð
1
gefa frá sér ákveðið hljóð (önd, froskur)
endurnar kvökuðu
2
segja (e-ð), kalla (e-ð)
hann kvakaði eitthvað um að bjórinn væri búinn
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kvaka
kvakaði
önnur persóna
kvakar
kvakaðir
þriðja persóna
kvakar
kvakaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kvökum
kvökuðum
önnur persóna
kvakið
kvökuðuð
þriðja persóna
kvaka
kvökuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kvakast
kvakaðist
önnur persóna
kvakast
kvakaðist
þriðja persóna
kvakast
kvakaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kvökumst
kvökuðumst
önnur persóna
kvakist
kvökuðust
þriðja persóna
kvakast
kvökuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kvaki
kvakaði
önnur persóna
kvakir
kvakaðir
þriðja persóna
kvaki
kvakaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kvökum
kvökuðum
önnur persóna
kvakið
kvökuðuð
þriðja persóna
kvaki
kvökuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kvakist
kvakaðist
önnur persóna
kvakist
kvakaðist
þriðja persóna
kvakist
kvakaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kvökumst
kvökuðumst
önnur persóna
kvakist
kvökuðust
þriðja persóna
kvakist
kvökuðust
nafnháttur
kvaka
sagnbót
kvakað
lýsingarháttur nútíðar
kvakandi
nafnháttur
kvakast
sagnbót
kvakast
lýsingarháttur nútíðar
kvakandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
kvaka
kvakaðu
kvakið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kvakarðu
kvakaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kvakiði
kvökuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kvakirðu
kvakaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kvakiði
kvökuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kvakastu
kvakaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kvakistu
kvakaðistu