kvaka
sagnorð
1
gefa frá sér ákveðið hljóð (önd, froskur)
endurnar kvökuðu
2
segja (e-ð), kalla (e-ð)
hann kvakaði eitthvað um að bjórinn væri búinn
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kvaka
kvakaði
2.p.
kvakar
kvakaðir
3.p.
kvakar
kvakaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
kvökum
kvökuðum
2.p.
kvakið
kvökuðuð
3.p.
kvaka
kvökuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
kvakast
kvakaðist
2.p.
kvakast
kvakaðist
3.p.
kvakast
kvakaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
kvökumst
kvökuðumst
2.p.
kvakist
kvökuðust
3.p.
kvakast
kvökuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kvaki
kvakaði
2.p.
kvakir
kvakaðir
3.p.
kvaki
kvakaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
kvökum
kvökuðum
2.p.
kvakið
kvökuðuð
3.p.
kvaki
kvökuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
kvakist
kvakaðist
2.p.
kvakist
kvakaðist
3.p.
kvakist
kvakaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
kvökumst
kvökuðumst
2.p.
kvakist
kvökuðust
3.p.
kvakist
kvökuðust
Nh.
kvaka
Sagnb.
kvakað
Lh. nt.
kvakandi
Nh.
kvakast
Sagnb.
kvakast
Lh. nt.
kvakandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
kvaka
kvakaðu
kvakið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kvakarðu
kvakaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
kvakiði
kvökuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kvakirðu
kvakaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
kvakiði
kvökuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kvakastu
kvakaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kvakistu
kvakaðistu